Κατά τον προγραμματισμο του ταξιδιου,ειχα κανει ένα βασικο πλανο ημερησιων εκδρομων με τρενο,όπως το ειχα κανει περισυ στη Γερμανια.Η πιο μακρινη διαδρομη ηταν το Λουξεμβουργο,οποτε ειπαμε να αρχισουμε με αυτό.Επιλεξαμε τη μερα της Εθνικης γιορτης της χωρας (!).Περιπου 3 ωρες,η διαδρομη.
Με το που μπηκαμε στο τρενο,παθαμε σοκ.Περιμενα ότι λογω μερας θα ηταν ελαχιστοι στο τρενο,όπως και είναι συνηθως προς αυτόν τον προορισμο αλλα δεν ξεραμε ότι τα μισα προσκοπακια των Βρυξελλων πηγαιναν εκεινη την ωρα προς το Λουξεμβουργο!Διασχισαμε 3 βαγονια,φισκα σε μικρα παιδια ηλικιας δημοτικου,τα οποια παλευαν,φωναζαν!Χωρια που δε βλεπαμε αδειες θεσεις.Τελικα,ενας ομαδαρχης μας βοηθησε και βρηκαμε θεσεις,σηκωνοντας δυο μικρους.
Για περιπου κατι περισσοτερο από δυο ωρες γιναμε μαρτυρες τσακωμων,φασαριας και εντονης κινητικοτητας από τα ‘’γειτονακια’’ μας.Αν και συνηθισμενοι σε φωνες και σχολικης φασαριας,ηταν ενοχλητικο ενώ κανεις από τους αρχηγους δεν τους εκανε παρατηρηση.Που είναι η πειθαρχια των προσκοπων;
Τελοσπαντων,όταν επιτελους κατεβηκαν στις στασεις τους,μειναμε 6-7 ατομα στο βαγονι.Το τοπιο,εξω,προς μερικη μου απογοητευση δεν ηταν ωραιο όπως περιμενα,μονο σε καποια σημεια ηταν δασωδες όταν περνουσαμε από σημεια των Βελγικων Αρδεννων.Και παλι τεραστια διαφορα,από τα γνωριμα τοπια της κεντρικης Ευρωπης.Ισως να είναι διαφορετικα όταν κανεις τη διαδρομη με αυτοκινητο.
Φτασαμε στο σταθμο και βγηκαμε να παρουμε το λεωφορειο για το κεντρο της πολης.Ηταν πολύ κοντα,τελικα.Αρχισαμε την εξερευνηση.Η παλια πολη του Λουξεμβουργου είναι μια ησυχη περιοχη,όχι κατι το συγκλονιστικο,με καποια όμως ωραια σημεια ενδιαφεροντος.Βρισκεται σε ένα ψηλο σημειο,δεσποζοντας πανω από την κοιλαδα του Αλζετ,ενώ ο ποταμος Πετρις κοιλαει εκει.
Από τη μια μερια εχουμε την πανω πολη ενώ κατω απλωνεται η Κατω (Grund). Αρχιτεκτονικα,θυμιζει Γαλλια,λογικο βεβαια.Αρχικα,φτασαμε στην Place d’Armes,την κεντρικη πλατεια,οπου δεσποζει το Δημαρχειο του 19ου αι.
Πιο διπλα,μια μικροτερη πλατεια,η Place de Gillaume,με το αγαλμα της Δουσκισσας Σαρλοτ,στο κεντρο.
Απο εκει προχωρησαμε προς το σημειο που βλεπαμε ότι ο δρομος κατηφοριζε προς την Κατω Πολη.Η θεα από ψηλα είναι πανεμορφη.Σειρες από ομοιομορφα σπιτια,με γκριζες σκεπες στεκονται κολλητα μεσα στο 70 μετρων,καταφυτο φαραγγι.Απεναντι βρισκεται ενας μεσαιωνικος πυργος,σκαρφαλωμενος πανω στο βραχο (Βock).Ενα ειδος φυσικης οχυρωσης.Οι πιο πολλες φωτογραφιες που βγαλαμε ηταν περιμετρικα,από τα σημεια που εβλεπαν προς την Κατω Πολη και αυτά ηταν αρκετα.Μου θυμισε ,εν μερει,τη θεα που εχει η Πραγα από την Καστρουπολη,Ενταξει,ισως υπερβαλλω,λιγο!
Από τη μια μερια υπαρχει η γεφυρα Αντολφ και από την άλλη η γεφυρα της Μεγαλης Δουκισσας Σαρλοτ.Η θεα,από παντου μοναδικη.
Δεν κατεβηκαμε προς την Κατω Πολη αλλα περπατησαμε κατά μηκος του δρομου παραλληλα με αυτην.Χωθηκαμε στα στενα δρομακια και περιπλανηθηκαμε.Ησυχια και ηρεμια,ο πολυς κοσμος βρσκοταν στις κεντρικες πλατειες.Καλο για μας.
Στο δρομο μας,συναντησαμε το Παλατι του Δουκα του Λουξεμβουργου.
Λιγο πιο περα ο γοτθικος Καθεδρικος της Παναγιας των αρχων του 17ου αι. , με τα υπεροχα βιτρω στο εσωτερικο της.
Καθισαμε σε ένα ιταλικο για μακαροναδα,με κανονικες τιμες και μετα για αναψυκτικο στην κεντρικη πλατεια.Ο κοσμος ειχε αρχισει να πυκωνει,αναλογικα με πριν.Αιθανομουν ότι ειχα παρει τη γευση που ηθελα από την πολη και ας μην πηγαμε σε όλα τα σημεια.
Πηραμε το δρομο της επιστροφης,αυτή τη φορα με τα ποδια,προς το σταθμο του τρενου,Ειχε κάθε ωρα δρομολογιο για Βρυξελλες,οποτε δε βιαζομασταν.Βγηκαμε πανω στη γεφυρα Αντολφ,οπου ανακαλυψαμε νεα σημεια πανοραμικης θεας στην κοιλαδα,ενώ υπηρχε τρενακι που σε κατεβαζε κατω.Στο βαθος φαινονται και οι πυργισκοι των εκκλησιων,μια πολλη ομορφη εικονα,την οποια χαλουσαν τα θορυβωδη λεωφορεια που διεσχιζαν τη γεφυρα με ταχυτητα.
Προχωρησαμε προς την πολυβουη Avenue Liberte,με μεγαλοπρεπα νεοκλασικα κτιρια να την πλαισιωνουν.Εκει ειχε και μια μικρη πλατεια με παγκακια και παρτερια με λουλουδια,για λιγη χαλαρωση μετα τον ποδαροδρομο.
Υστερα από λιγο,μπηκαμε στο τρενο μας (χωρις προσκοπους,αυτή τη φορα)και πισω,στις Βρυξελλες.
Το βραδυ,η καθημερινη μας,πλεον,αγαπημενη συνηθεια,η βολτα γυρω από τη φωτισμενη Grand Place.Goodnight!
Με το που μπηκαμε στο τρενο,παθαμε σοκ.Περιμενα ότι λογω μερας θα ηταν ελαχιστοι στο τρενο,όπως και είναι συνηθως προς αυτόν τον προορισμο αλλα δεν ξεραμε ότι τα μισα προσκοπακια των Βρυξελλων πηγαιναν εκεινη την ωρα προς το Λουξεμβουργο!Διασχισαμε 3 βαγονια,φισκα σε μικρα παιδια ηλικιας δημοτικου,τα οποια παλευαν,φωναζαν!Χωρια που δε βλεπαμε αδειες θεσεις.Τελικα,ενας ομαδαρχης μας βοηθησε και βρηκαμε θεσεις,σηκωνοντας δυο μικρους.
Για περιπου κατι περισσοτερο από δυο ωρες γιναμε μαρτυρες τσακωμων,φασαριας και εντονης κινητικοτητας από τα ‘’γειτονακια’’ μας.Αν και συνηθισμενοι σε φωνες και σχολικης φασαριας,ηταν ενοχλητικο ενώ κανεις από τους αρχηγους δεν τους εκανε παρατηρηση.Που είναι η πειθαρχια των προσκοπων;
Τελοσπαντων,όταν επιτελους κατεβηκαν στις στασεις τους,μειναμε 6-7 ατομα στο βαγονι.Το τοπιο,εξω,προς μερικη μου απογοητευση δεν ηταν ωραιο όπως περιμενα,μονο σε καποια σημεια ηταν δασωδες όταν περνουσαμε από σημεια των Βελγικων Αρδεννων.Και παλι τεραστια διαφορα,από τα γνωριμα τοπια της κεντρικης Ευρωπης.Ισως να είναι διαφορετικα όταν κανεις τη διαδρομη με αυτοκινητο.
Φτασαμε στο σταθμο και βγηκαμε να παρουμε το λεωφορειο για το κεντρο της πολης.Ηταν πολύ κοντα,τελικα.Αρχισαμε την εξερευνηση.Η παλια πολη του Λουξεμβουργου είναι μια ησυχη περιοχη,όχι κατι το συγκλονιστικο,με καποια όμως ωραια σημεια ενδιαφεροντος.Βρισκεται σε ένα ψηλο σημειο,δεσποζοντας πανω από την κοιλαδα του Αλζετ,ενώ ο ποταμος Πετρις κοιλαει εκει.
Από τη μια μερια εχουμε την πανω πολη ενώ κατω απλωνεται η Κατω (Grund). Αρχιτεκτονικα,θυμιζει Γαλλια,λογικο βεβαια.Αρχικα,φτασαμε στην Place d’Armes,την κεντρικη πλατεια,οπου δεσποζει το Δημαρχειο του 19ου αι.
Πιο διπλα,μια μικροτερη πλατεια,η Place de Gillaume,με το αγαλμα της Δουσκισσας Σαρλοτ,στο κεντρο.
Απο εκει προχωρησαμε προς το σημειο που βλεπαμε ότι ο δρομος κατηφοριζε προς την Κατω Πολη.Η θεα από ψηλα είναι πανεμορφη.Σειρες από ομοιομορφα σπιτια,με γκριζες σκεπες στεκονται κολλητα μεσα στο 70 μετρων,καταφυτο φαραγγι.Απεναντι βρισκεται ενας μεσαιωνικος πυργος,σκαρφαλωμενος πανω στο βραχο (Βock).Ενα ειδος φυσικης οχυρωσης.Οι πιο πολλες φωτογραφιες που βγαλαμε ηταν περιμετρικα,από τα σημεια που εβλεπαν προς την Κατω Πολη και αυτά ηταν αρκετα.Μου θυμισε ,εν μερει,τη θεα που εχει η Πραγα από την Καστρουπολη,Ενταξει,ισως υπερβαλλω,λιγο!
Από τη μια μερια υπαρχει η γεφυρα Αντολφ και από την άλλη η γεφυρα της Μεγαλης Δουκισσας Σαρλοτ.Η θεα,από παντου μοναδικη.
Δεν κατεβηκαμε προς την Κατω Πολη αλλα περπατησαμε κατά μηκος του δρομου παραλληλα με αυτην.Χωθηκαμε στα στενα δρομακια και περιπλανηθηκαμε.Ησυχια και ηρεμια,ο πολυς κοσμος βρσκοταν στις κεντρικες πλατειες.Καλο για μας.
Στο δρομο μας,συναντησαμε το Παλατι του Δουκα του Λουξεμβουργου.
Λιγο πιο περα ο γοτθικος Καθεδρικος της Παναγιας των αρχων του 17ου αι. , με τα υπεροχα βιτρω στο εσωτερικο της.
Καθισαμε σε ένα ιταλικο για μακαροναδα,με κανονικες τιμες και μετα για αναψυκτικο στην κεντρικη πλατεια.Ο κοσμος ειχε αρχισει να πυκωνει,αναλογικα με πριν.Αιθανομουν ότι ειχα παρει τη γευση που ηθελα από την πολη και ας μην πηγαμε σε όλα τα σημεια.
Πηραμε το δρομο της επιστροφης,αυτή τη φορα με τα ποδια,προς το σταθμο του τρενου,Ειχε κάθε ωρα δρομολογιο για Βρυξελλες,οποτε δε βιαζομασταν.Βγηκαμε πανω στη γεφυρα Αντολφ,οπου ανακαλυψαμε νεα σημεια πανοραμικης θεας στην κοιλαδα,ενώ υπηρχε τρενακι που σε κατεβαζε κατω.Στο βαθος φαινονται και οι πυργισκοι των εκκλησιων,μια πολλη ομορφη εικονα,την οποια χαλουσαν τα θορυβωδη λεωφορεια που διεσχιζαν τη γεφυρα με ταχυτητα.
Προχωρησαμε προς την πολυβουη Avenue Liberte,με μεγαλοπρεπα νεοκλασικα κτιρια να την πλαισιωνουν.Εκει ειχε και μια μικρη πλατεια με παγκακια και παρτερια με λουλουδια,για λιγη χαλαρωση μετα τον ποδαροδρομο.
 |
| Θέα προς του πυργίκους του Καθεδρικού απο τη γέφυρα Αντόλφ. |
Υστερα από λιγο,μπηκαμε στο τρενο μας (χωρις προσκοπους,αυτή τη φορα)και πισω,στις Βρυξελλες.
Το βραδυ,η καθημερινη μας,πλεον,αγαπημενη συνηθεια,η βολτα γυρω από τη φωτισμενη Grand Place.Goodnight!
