Λούντβιχσκιρχε,Μόναχο

Η εκκλησια χτιστηκε ,επι βασιλειας Λουδοβικου Α' της Βαυαριας.
   Εχει υψος 21 μετρα και πλατος 12 μετρα.
 
Η προσοψη της , με τους οξυκορυφους διδυμους πυργους,ερχεται σε αντιθεση με τη γειτονικη βιβλιοθηκη.Χτιστηκε σε Ιταλικο νεο-ρομανικο ρυθμο απο τον Φριντριχ φον Γκερτνερ κατα την περιοδο 1829-1843.Οι κογχες της προσοψης κοσμουνται με τις μορφες του Χριστου και των τεσσαρων Ευαγγελιστων.

Οι πτερυγες συνδεουν την εκκλησια με το πρεσβυτεριο και το σπιτι του αρχιτεκτονα.

Το εσωτερικο της ειναι διακοσμημενο με τοιχογραφιες σε ιταλικο Αναγεννησιακο υφος,εργα του Πετερ φον Κορνελιους και των μαθητων του.

η

Η τοιχογραφια του 1840 με θεμα τη Δευτερα Παρουσια πανω απο την κυρια αγια τραπεζα,ειναι η δευτερη μεγαλυτερη σε διαστασεις μετα το αντιστοιχο εργο του Μικελαντζελο στην Καπελα Σιστινα.

Η εκκλησια αποτελεσε μοντελο και για αλλες,που οικοδομηθηκαν αργοτερα,οπως για παραδειγμα η Πφαρκιρχε στη Βιεννη.

Χερσόνησος Ηρακλείου

Η Χερσονησος ειναι γνωστη παραλιακη περιοχη εξω απο το Ηρακλειο,στη βορεια Κρητη.
Το καλοκαιρι,βριθει απο τουριστες,που ερχονται στην Κρητη με,υπερβολικα,φτηνα πακετα.

Οι παρακατω φωτογραφιες ομως δειχνουν μια  ηλιολουστη ανοιξιατικη Κυριακη στον παραλιακο της δρομο,με ελαχιστους ανθρωπους στο δρομο.
Ησυχια και ηρεμια,λιγο πριν καταφτασουν τα πληθη απο το εξωτερικο...

Υπέροχα ηλιοβασιλέματα!

Στις Γουβες,εξω απο το Ηρακλειο...

 

Στην παραλιακη οδο του Ηρακλειου...

Μπύργκερζααλ (Μπυργκερζααλκιρχε),Μόναχο

    Η εκκλησια αυτη,πανω στον πεζοδρομο Νοιχαουζερ ,που οδηγει στη Μαριενπλατς,σχεδιαστηκε απο τον Τζοβανι Αντονιο Βισκαρντι και εγκαινιαστηκε το 1778.
Η προσοψη ειναι σχετικα αυστηρη αλλα ομορφα,βαμμενη και διαθετει ενα αγαλμα της Παναγιας σε μια κογχη.

Στο εσωτερικο υπαρχουν δυο οροφοι,απο τους οποιους,ο κατω,περιεχει τον ταφο του αντιναζι,ιησουιτη ιερεα,Ρουπερτ Μαγιερ.
Ο επανω ειναι λαμπρα διακοσμημενος σε ροκοκο στυλ με γυψοτεχνηματα  του Γ.Γ. Μπαντερ και ζωγραφικες παραστασεις του Φον Γκουμπ και αλλων.

Κατα τον Β' Παγκοσμιο Πολεμο,τμηματα των εσωτερικων χωρων και του διακοσμου καταστραφηκαν απο φωτια αλλα ολα αποκατασταθηκαν.Στις διακοσμητικες λεπτομερειες που σωζωνται,περιλαμβανονται το αναγλυφο της Αγιας Τραπεζας,του Αντρεας Φαιστενμπεργκερ του 1710,ο περιφημος φυλακας αγγελος του 1763,καθως και μια ομαδα μορφων του Ιγκνατς Γκυντερ,στον αμβωνα.

Τη μερα που ειχαμε επισκεφτει την εκκλησια,ο υπευθυνος ηταν ετοιμος να κλειδωσει για μεσημερι αλλα επειδη επεμεινα,με αφησε να τραβηξω στα γρηγορα 2-3 φωτογραφιες απο το εσωτερικο του επανω οροφου!Αυτες δειχνουν μια καλη αποψη αυτου του αριστουργηματικα,διακοσμημενου χωρου.

Ο ερχομός της άνοιξης απο τον κήπο του σπιτιού μου!

Καλή Σαρακοστή!

Moνή Αγ. Γεωργίου στο Σεληνάρι Λασιθίου

Στο δρόμο που ενώνει το Ηράκλειο με τον Άγιο Νικόλαο,στη χαράδρα του Σεληναρίου,βρίσκεται η μονή του Αγίου Γεωργίου.

                                        

                                            Η είσοδος της μονής

                                                  Ο κυρίως ναός     


                Ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Σεληναριώτη είναι μικρών διαστάσεων, μονόχωρος καμαροσκέπαστος με οξυκόρυφη καμάρα, χρονολογείται στο 16ο αιώνα  ενώ κοσμείται με σύγχρονες τοιχογραφίες. 

Σύμφωνα με την παράδοση, κατά τη διάρκεια των χρόνων της Βενετοκρατίας και μετά την υποταγή της Ρόδου στους Τούρκους το 1552, κατέφυγαν και εγκαταστάθηκαν στο Βραχάσι τρεις αδελφοί από τη Ρόδο.

Ο ένας από τους αδελφούς, ο Νικόλαος, ασπάστηκε τον μοναχισμό και αποσύρθηκε στη χαράδρα του Σεληναρίου. Σε αυτόν αποδίδεται η ίδρυση του μικρού ναού του Αγίου Γεωργίου. Ο μοναχός ζούσε στο σπήλαιο στην απέναντι πλευρά του βουνού και πέθανε εκεί. Είχε μόνος του λαξεύσει τον τάφο του, του οποίου τα ίχνη εντοπίζονται στο σημείο όπου αργότερα υψώθηκε μεγάλος σταυρός, ορατός από την αυλή του ναού.

Θέα προς τη θάλασσα,στο σημείο κοντά στα όρια  με το νομό Ηρακλείου.

   Σήμερα ο ναός αποτελεί παρεκκλήσιο της σύγχρονης μονής και φέρει σύγχρονες τοιχογραφίες. Μέσα στα όρια του προσκυνήματος υπάρχει πηγή νερού.

  Ένας θρύλος για τον Άγιο Γεώργιο στο Σεληνάρι λέει ότι κάποτε ένας βοσκός που πήρε ψεύτικο όρκο το χέρι του δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από την εικόνα του Αγίου. Μετά που παραδέχτηκε ότι είπε ψέματα , αμέσως κατάφερε να φύγει...